zaterdag 27 februari 2016

Boxkleed

Sinds ik bezig ben met naaien, heb ik moeite met het kopen van dingen in de winkel. Heel vaak denk ik: "Oh, maar dat kan ik zelf ook wel maken!". Als ik daar met mijn naaivriendinnen over praat, dan merk ik aan het instemmend geknik dat dat een trekje is van de meeste naaisters.


Toen we vorige week in een kinderwinkel in de buurt waren, heb ik zeker een half uur verliefd staan kijken naar de boxkleden van Ferm Living. Het zou veel gemakkelijker geweest zijn als ik het dan gewoon gekocht had, maar where is the fun in that?
Zoals je al kan raden, besliste ik om er zelf eentje te maken. Ik had nog soortgelijke stof klaarliggen die ik via Etsy kocht. Ik zocht op internet naar een paar voorbeelden, maar nergens vond ik wat ik zocht. Daarom rekende ik gewoon zelf de afmetingen uit.


Ik deel graag met jullie hoe ik het boxkleed maakte.

Nodig:
(let op, dit is toepasbaar voor onze box die een binnenmaat van 93 op 73 cm heeft - reken dit dus om naar jouw afmetingen).

  • Stof 1 voor de zijkanten van de bovenkant van het kleed: 2 stroken van 75 cm x 14 cm en 2 stroken van 95 cm x 14 cm
  • Stof 2 voor het middenstuk van de bovenkant van het kleed: 81 x 61 cm 
  • Stof 3 voor aan de onderkant van het kleed van 95 x 75 cm
  • Een stuk dons als tussenvoering van 95 x 75 cm. Ik gebruikte hiervoor een donsdeken uit de Ikea dat wij niet meer gebruiken omdat we er een nieuw gekocht hebben. Ik had er wel niet echt bij nagedacht dat dit met echte veertjes is. Toen ik begon te knippen, werd het dus een groot feest in mijn naaikamer (En achteraf een groot opkuisfeest! Bah!)
Stap 1: 
Knip alle delen die je nodig hebt. 

Stap 2: 

Speld de onderkant van het kleed vast aan het stuk dons. Doe dit met de slechte kant van de stoffen naar elkaar toe. 
Naai ze aan elkaar. Ik deed dit met de overlock, maar ik denk niet dat die dat zo plezant vond. Hij sputterde af en toe tegen door de hoeveelheid stof en dons. Ik schakelde dan ook halverwege over naar mijn naaimachine.

Stap 3:

Stel de bovenkant van het kleed samen. Speld eerst de korte zijkanten op het middenstuk. Doe dit met de goede kanten op elkaar. Zorg dat je aan beide kanten evenveel stof over hebt. Dit worden nadien de hoekjes van de stof. Naai aan elkaar. Zorg dat je aan de hoeken 1 cm niet stikt. Strijk de naden open. 


Doe hetzelfde voor de lange zijkanten. Speld ze op het middenstuk met de goede kanten op elkaar. Laat overlappen met de overschot van de korte stof. Naai aan elkaar vast en laat opnieuw 1 cm aan de hoeken open. Strijk opnieuw de naden open. 

Stap 4: 

Maak nu de hoekjes door de overschot van de zijkanten in een hoek van 90 graden te strijken. Speld ze aan elkaar en stik vast. Doe dit nauwkeurig, want anders worden je hoeken niet overal hetzelfde. Knip de overschot van de stof weg.

De bovenkant van het boxkleed is nu klaar. 

Stap 5:
Stik de bovenkant van het boxkleed vast aan de onderkant. Doe dit met de goede kanten op elkaar. Als het goed is, zit nu de tussenvoering bovenaan, dan de onderkant en dan de bovenkant. Stik vast, maar laat een keergat van ongeveer 10 cm. 
Het vaststikken ging bij mij het beste met de naaimachine. Ondertussen is het kleed zo'n dik pak geworden, dat de overlock echt niet meer mee wilt. 

Stap 6: 
Naai het keergat dicht met de hand. 

Stap 7: 

Topstitch de naad op de bovenkant van de stof. Doe dit nauwgezet op de bestaande naad. Ik gebruikte hiervoor een grotere siersteek. 


Voila, het boxkleed is klaar. Binnen 4 maanden volgen er foto's met mijn liefste model, maar eerst moet hij nog flink groeien. 

--------------------------
Stof: Half Moon van Land Of Oh (via Etsy)
Patroon: eigen patroon 

maandag 15 februari 2016

Reveal party

Wij (en ook onze families) hadden er lang naar uitgekeken! De dag waarop we eindelijk aan hun lange neuzen zouden hangen of het baby'tje in mijn buik een meisje of een jongen is. Wij wisten het zelf al enkele weken, maar aangezien onze familieleden heel drukke agenda's hebben die moeilijk op elkaar af te stemmen zijn, werd er pas 14 februari ingepland!

Ondertussen werd er druk gespeculeerd... 'Het is een meisje, ik zie dat aan de vorm van jouw buik!, 'Nee, het is een jongen, ik ben er zeker van!'... Maar wij hielden onze lippen stijf op elkaar. Ook zelfs tegen collega's en vrienden. Het is wel ondertussen bewezen dat ik de slechtste geheimhoudster ooit ben. Da's echt niks voor mij. Mensen probeerden mij het de hele tijd uit mijn kot te lokken en het geslacht te doen verklappen en zelf praatte ik meermaals bijna mijn grote mond voorbij. Dus ik was ontzéttend blij dat het nieuws eindelijk out in the open was.
Reden temeer dat wij nu wel iets speciaals wilden doen. De schrik dat het mis zou lopen bij 18 weken zwangerschap was serieus gedaald (nooit helemaal weg...). Tijd voor een feestje dus!Toen wij onze families enkele maanden geleden vertelden dat ik zwanger was, gebeurde dat niet op zo'n originele of leuke manier. Dat hadden we al twee keer eerder gedaan en dat liep dan uiteindelijk niet goed af. We vonden dat we het deze keer maar gewoon moesten vertellen. We waren vooral heel bang dat het opnieuw mis zou lopen, dus al dat speciaal doen moest voor ons eigenlijk even niet.

In Amerika is het al langer ingeburgerd om een heuse Reveal Party te houden. Dat wilden wij ook wel proberen. Inspiratie genoeg op Pinterest, hiphoi!

Ik maakte pronostiekkaartjes waarop iedereen bij het begin van de Reveal Party zijn gedacht moest invullen. Diegene die de meeste vragen juist heeft, wint een prijs. Ik ben ondertussen bezig met het maken van een Project Life album over mijn zwangerschap en het eerste jaar van ons kleintje. De pronostiekkaartjes werden afgedrukt op Project Life kaartjes, zodat ze mooi in het album zouden passen.

Online bestelde ik ballonnen. Een hele grote witte en enkele kleinere zwarte, die ik vulde met helium. Ik had een plan met confetti en kapotprikken, maar dat mislukte 2 uur voor het feestje (lees: plots plofte een ballon waardoor heel de living onder de blauwe confetti lag. Als een zot stofzuigen en een plan B bedenken dus!). Ik hing blauwe pomponnetjes aan de witte ballon en stopte hem in een grote doos.

Samen met de familie openden we de doos... VERRASSING! It's a boy!


Uiteraard hoort er bij een feestje ook lekker eten. Ik maakte kaastaart, citroen-maanzaadcake, glutenvrije appelcake en macarons. Mmmmm!

 

zaterdag 6 februari 2016

Het tweede leven van een saai breiseltje

Toen het nog echt putje winter was, breide ik een dekentje voor ons toekomstig baby'tje. Ik zocht een projectje dat snel vooruit ging, na een horrorproject waar ik veel te lang aan bezig zat. 10 keer recht, 5 keer averecht. En dat totdat het dekentje 70 centimeter lang was. Echt een uitdaging was dat niet en het ging supersnel vooruit.
Het resultaat vond ik alleen niet zo noemenswaardig, dus het dekentje belandde op de stapel 'ooit nog iets mee doen, maar ik weet nog niet wat...'.

Vandaag kreeg ik plots het idee om er toch iets mee te doen. Ik knipte een katoentje voor aan de andere kant en naaide de twee delen aan elkaar. Ik liet de stof een beetje overlappen op de gebreide kant, zodat ik geen draadjes moest instoppen. Ja, soms mag het echt al eens gemakkelijk gaan.



Doordat ik 10 keer recht en 5 keer averecht breide, kreeg het dekentje mooie lijntjes.



Nu nog wachten tot het zomer is en onze baby onder dit dekentje kan liggen. Hopelijk is dat dan niet met hittegolven enzo...

-----------------------------------------
Stof: Soft Cactus van enkele seizoenen geleden, gekocht in Kapellen
Wol: Zeeman